Bestuurlijke bende

door Marjolein Mieras

 

Oktober 2004 - Wildplassen, graffiti en hondenpoep op de stoep gaan de gemeenten flink geld opleveren. Dankzij het nieuwste idee van Donner. Zijn politie krijgt de handen vrij voor het bestrijden van zwaardere criminaliteit wanneer de gemeenten straks bestuurlijke boetes mogen opleggen voor kleine ergernissen. De gemeentebesturen mogen het geld naar keuze aanwenden. Een scala aan kleine overtredingen, netjes vastgelegd in een reglement, biedt de locale ambtenaren aanzienlijke mogelijkheden om dit vooruitzicht aan opbrengst te verzilveren. De lijst gaat van te vroeg buiten zetten van de vuilnis tot het zonder vergunning optreden op straat. En van het veroorzaken van geluidhinder tot het afsteken van vuurwerk buiten de toegestane periode. Eigenlijk gaat het om acties waarvan iedereen wel aanvoelt dat die hinder kunnen veroorzaken. Toch laten we massaal onze honden in het park poepen, parkeren we massaal even bij een gele band om tijd te winnen en dumpen we massaal afval op straat. En waarom? Die verloedering is Donner en de gemeenten een doorn in het oog. Om zijn idee nog eens extra aan te prijzen, laat de minister weten dat de opbrengst voor de gemeenten ruim vijftig miljoen euro kan zijn. Dat geld loopt het rijk dan mis. Daar schuift Donner dan gewoon weer een nieuw ideetje in en dat is in dit geval dat ouders moeten meebetalen aan strafmaatregelen en behandelingen wanneer hun kroost in de fout gaat. Dat levert de staat acht miljoen euro op. Zo makkelijk is dat. Een doorschuifsysteem van geld en verantwoordelijkheden. Van het rijk naar de gemeenten en van de burger naar het rijk.
Jammer genoeg lijkt het belang van orde en veiligheid op de achtergrond te geraken ten gunste van financiële zekerheid. De bestuurlijke boetes zijn dan verworden tot een ordinaire spaarpot voor gemeenten en het meebetalen van ouders aan hun criminele kinderen is minder een morele aangelegenheid dan een financiële. De PvdA en GroenLinks gaven al aan bang te zijn dat de boetes de melkkoe van de gemeentekas zouden worden. Dat deze angst niet onterecht is, toont Bureau Berenschot aan met onderzoek waaruit blijkt dat de gemeenten bezuinigingen afwentelen op de burgers. Ze innen meer belastingen, vragen hogere tarieven en verlenen minder diensten en dat is niet alleen kostendekkend maar ook winstgevend. Berenschot weet daar nog aan toe te voegen dat de ambtenaren niet naar bezuinigsmaatregelen zoeken binnen hun eigen organisatie.

   
 
Copyright © Marjolein Mieras 2005-2006